Model procesów
Rapira uruchamia jeden proces nadrzędny i pulę workerów dla każdego włączonego protokołu. Proces nadrzędny zarządza gniazdami nasłuchującymi, zainicjalizowanym silnikiem PHP i plikiem pidfile. Następnie proces nadrzędny tworzy procesy workerów. Każdy worker dziedziczy PHP i przyjmuje połączenia ze wspólnego gniazda swojej puli. Rapira nie przekazuje żądań między procesami.
HTTP i gRPC mają osobne nasłuchy, skrypty wejściowe i pule. [http.pool] i [grpc.pool] konfigurują je niezależnie. Pula gRPC używa trybu Dispatcher i obsługuje jedno aktywne wywołanie na workera.
Gdy konfiguracja zawiera tabelę [observability], proces nadrzędny uruchamia też jeden proces dla metryk i kontroli stanu. Ten proces nie wykonuje kodu PHP. W systemie Linux jego nazwa procesu to rapira-obs, a workery PHP mają nazwę rapira-worker. Proces nadrzędny nadzoruje i zatrzymuje ten proces razem z workerami PHP. Przeładowanie go nie zmienia, ponieważ nie ma on aplikacji do ponownego uruchomienia. Więcej informacji znajdziesz w Metrykach i kontrolach stanu.
Ten model procesów jest taki sam w trybach Classic, Worker i Dispatcher. http.pool.mode steruje przetwarzaniem żądań wewnątrz workera. To ustawienie nie zmienia tworzenia puli, nadzoru ani przeładowań. Więcej informacji znajdziesz w Trybach wykonania.
Proces nadrzędny i workery
Inicjalizacja przebiega w tej kolejności:
- Związanie gniazda lub gniazd nasłuchujących. Zajęty port zatrzymuje inicjalizację, zanim wystartuje PHP.
- Jednorazowy start PHP. Proces nadrzędny wykonuje
MINITw swoim jedynym wątku. W tym momencie OPcache tworzy swoją pamięć współdzieloną, a każdy worker ją dziedziczy. Gdy jeden worker skompiluje plik, pozostałe workery używają wyniku z cache. - Forkowanie workerów. Każdy potomek dziedziczy związane gniazdo i zainicjalizowany silnik.
Diagram pokazuje jedną pulę. Każdy worker uruchamia jeden interpreter PHP w wersji NTS i asynchroniczny serwer HTTP lub gRPC. Serwer używa hyper na prywatnym runtimie tokio z dwoma wątkami. Każdy worker wywołuje accept() na odziedziczonym gnieździe. System operacyjny przydziela każde nowe połączenie jednemu workerowi.
Proces nadrzędny nie obsługuje żądań. Jego jedyny wątek czeka na sygnały, zakończenia workerów i timery.
Proces nadrzędny trzyma moduł PHP przez cały czas swojego działania. Tylko proces nadrzędny zamyka ten moduł. Worker kończy działanie, ale nie zamyka tego wspólnego stanu silnika.
Nadzór
Proces nadrzędny wykonuje obsługę raz na sekundę. Obsługuje też każde zakończenie workera w chwili jego wystąpienia.
- Zastępowanie workerów. Po normalnym zakończeniu proces nadrzędny natychmiast zastępuje workera. Po awarii lub zakończeniu w stanie niezdrowym opóźnienie zastąpienia zaczyna się od 100 ms. Opóźnienie podwaja się po każdej kolejnej awarii i przestaje rosnąć przy 25,6 sekundy. Worker, który działa co najmniej 10 sekund, zeruje opóźnienie.
- Nieudane rozruchy. W trybach Worker i Dispatcher rozruch jest nieudany, gdy skrypt wejściowy kończy się przed otrzymaniem żądania. Worker czeka wtedy do 5 sekund i ponownie uruchamia skrypt wejściowy. Na żądanie, które przyjdzie w tym czasie, odpowiada kodem HTTP
503lub gRPCUNAVAILABLE. Po pięciu kolejnych nieudanych rozruchach worker kończy działanie jako niezdrowy. - Zatrzymanie procesu nadrzędnego po nieudanym rozruchu. Proces nadrzędny zatrzymuje się z kodem wyjścia 70, gdy niezdrowy worker zakończy działanie. Ta reguła dotyczy tylko puli bez udanego żądania i bez bezczynnego lub aktywnego workera. W pozostałych przypadkach proces nadrzędny zastępuje workera po opóźnieniu zastąpienia. Awaria workera nigdy nie zatrzymuje procesu nadrzędnego.
- Limity żądań. W trybach Worker i Dispatcher
http.pool.max_requestsogranicza liczbę żądań jednej instancji aplikacji. Po losowej liczbie żądań odmax_requests + 1do około1.5 × max_requestsworker uruchamia aplikację ponownie. Proces workera, jego połączenia i jego kolejka pozostają. Następne żądanie czeka na start aplikacji. Losowy zakres zapobiega jednoczesnym ponownym uruchomieniom. Tryb Classic ignoruje to ustawienie, ponieważ każde żądanie działa w nowym żądaniu PHP. - Limit czasu żądania. Z
http.pool.request_terminate_timeout_secsproces nadrzędny wysyłaSIGTERMdo workera, gdy jego bieżące żądanie przekroczy limit. Jeśli worker jest nadal aktywny przy następnej obsłudze, proces nadrzędny wysyłaSIGKILL. Następnie proces nadrzędny natychmiast zastępuje workera. Proces nadrzędny nie stosuje tego limitu podczas zatrzymywania. - Limit pamięci. Poza zatrzymywaniem proces nadrzędny sprawdza RSS każdego workera raz na sekundę i wysyła
SIGQUITjeden raz po przekroczeniuhttp.pool.max_memory_mb. Worker przestaje przyjmować nowe połączenia; istniejące połączenia mogą otrzymać odpowiedź na następne żądanie w czasie przeznaczonym na zakończenie obsługi. Odpowiedzi, które przekroczą ten czas, mogą zostać przerwane. Proces nadrzędny uruchamia zastępcę po zakończeniu workera, które zwalnia pamięć wewnątrz i poza PHP. RSS może pozostać wysokie po ponownym uruchomieniu aplikacji, ponieważ PHP zachowuje część zwolnionej pamięci do ponownego użycia. - Monitorowanie procesu nadrzędnego. Każdy worker czyta z potoku, który proces nadrzędny utrzymuje otwarty. Gdy proces nadrzędny kończy działanie, każdy worker przestaje przyjmować nową pracę, kończy bieżące żądania i kończy działanie.
Rozmiar puli
Poniższe ustawienia używają [http.pool]. Te same ustawienia dotyczą [grpc.pool].
http.pool.processes ustawia liczbę workerów. Proces nadrzędny tworzy te workery podczas inicjalizacji i zastępuje każdy worker, który zakończy działanie. Domyślna wartość to jeden worker na każdy procesor, którego proces może używać. Jeśli kontener ma limit procesora, wartość domyślna uwzględnia ten limit.
Łączna liczba workerów we wszystkich pulach musi wynosić 4096 lub mniej. Gdy obserwowalność jest włączona, jej proces liczy się jako jeden worker. Większa suma zatrzymuje Rapira z kodem wyjścia 70.
PHP działa synchronicznie, więc każdy worker obsługuje jedno żądanie naraz. Aplikacje ograniczone przez operacje wejścia i wyjścia mogą wymagać więcej workerów niż rdzeni procesora. Aplikacje ograniczone przez procesor zwykle ich nie wymagają.
Liczba workerów nie zmienia się podczas działania serwera. Aby dopasować wydajność do obciążenia, zmień liczbę instancji Rapira, na przykład za pomocą orkiestratora kontenerów.
Pełny wykaz kluczy znajdziesz w Konfiguracji.
Sygnały
Sygnały zatrzymują działający serwer, przeładowują go i każą mu zgłosić swój stan. Wszystkie trafiają do procesu nadrzędnego.
| Sygnał | Co robi proces nadrzędny |
|---|---|
SIGTERM, SIGINT | Proces nadrzędny pozwala dokończyć bieżące żądania, a potem zatrzymuje workery. Drugi sygnał wymusza zatrzymanie workerów. |
SIGQUIT | Proces nadrzędny wykonuje to samo kontrolowane zatrzymanie. Kolejny SIGQUIT nic nie zmienia. |
SIGUSR2, SIGHUP | Proces nadrzędny przekazuje każdemu workerowi, że ma uruchomić aplikację ponownie. Żaden proces workera nie jest zastępowany. |
SIGUSR1 | Proces nadrzędny zapisuje stan puli do logu. |
Ustaw supervisor.pidfile, aby skrypty miały stałe miejsce z identyfikatorem procesu nadrzędnego:
kill -USR2 $(cat /run/rapira.pid) # Uruchom ponownie aplikację w każdym workerze.
kill -USR1 $(cat /run/rapira.pid) # Zapisz stan puli do logu.
kill -TERM $(cat /run/rapira.pid) # Zatrzymaj po zakończeniu bieżących żądań.Wysyłaj sygnały tylko do procesu nadrzędnego. Workery ignorują SIGUSR1. SIGUSR2 powoduje ponowne uruchomienie aplikacji w workerze. SIGTERM i SIGHUP natychmiast zatrzymują workera i przerywają jego bieżące żądania. Limit czasu żądania używa SIGTERM. Bezpośredni sygnał do workera omija nadzór procesu nadrzędnego.
Ctrl-C w terminalu wysyła SIGINT do procesu nadrzędnego i do wszystkich workerów. Każdy worker otrzymuje potem także SIGQUIT od procesu nadrzędnego. Drugi sygnał zatrzymania powoduje natychmiastowe zakończenie workera z kodem 131, więc jego bieżące żądania nie kończą się. Aby bieżące żądania mogły się zakończyć, wyślij SIGTERM tylko do procesu nadrzędnego.
Zatrzymywanie
Po sygnale zatrzymania proces nadrzędny natychmiast wysyła SIGQUIT do każdego workera. Workery nie przyjmują nowych połączeń i kończą bieżące żądania. Każdy worker zachowuje swoje połączenia. Na następne żądanie w każdym połączeniu odpowiada, dodając nagłówek Connection: close, a potem połączenie się zamyka. Po supervisor.process_control_timeout_secs proces nadrzędny wysyła SIGTERM do pozostałych workerów. Domyślny limit wynosi 30 sekund. Jeśli workery nadal działają, proces nadrzędny wysyła SIGKILL sekundę po SIGTERM.
Czas na zakończenie połączeń to limit sterowania pomniejszony o mniejszą z wartości: pięć sekund lub połowę limitu. Przy ustawieniach domyślnych połączenia mają 25 sekund na zakończenie. Odpowiedzi, które przekroczą ten czas, mogą zostać przerwane. Połączenie, które jest bezczynne przez cały ten czas, zamyka się na jego końcu.
Drugi SIGTERM albo SIGINT pomija czekanie i wymusza natychmiastowe zakończenie. Kody wyjścia procesu nadrzędnego opisują Kody wyjścia.
Przeładowanie uruchamia aplikacje ponownie
SIGUSR2 lub SIGHUP uruchamia ponownie aplikację w każdym workerze każdej puli. Worker kończy żądanie PHP aplikacji i ponownie uruchamia skrypt wejściowy w tym samym procesie. Przed uruchomieniem skryptu worker rozwiązuje dowiązania symboliczne w ścieżce skryptu wejściowego i zmienia katalog roboczy na katalog skryptu. Gniazdo nasłuchujące, połączenia i żądania w kolejce pozostają. Stara aplikacja obsługuje żądania, które czekają w kolejce przed sygnałem. Późniejsze żądania trafiają do nowej aplikacji.
W trybie Classic każde żądanie uruchamia skrypt wejściowy w nowym żądaniu PHP. Dlatego zmieniony plik działa bez przeładowania, z wyjątkiem opcache.validate_timestamps = 0. Wdrożenie, które przełącza dowiązanie symboliczne w ścieżce skryptu wejściowego, wymaga przeładowania we wszystkich trybach, także w trybie Classic. Tryby Worker i Dispatcher trzymają aplikację w pamięci. Przeładuj pulę po każdym wdrożeniu w tych trybach. Więcej informacji znajdziesz we Wdrożeniu.
Przeładowanie opróżnia OPcache, więc aplikacje wczytują nowy kod także przy opcache.validate_timestamps = 0. Wartość manual_restarts z opcache_get_status() liczy te przeładowania. Po przeładowaniu pierwsze żądania ponownie kompilują swoje pliki PHP. Żądania działają bez OPcache, dopóki nie zakończy się najdłuższe żądanie, które było aktywne w chwili przeładowania. W trybie Classic żądanie, które zaczyna się po tym, jak jego worker otrzymał przeładowanie, uruchamia nowy kod, a aktywne żądania kończą się ze starym kodem.
Każdy worker uruchamia aplikację ponownie samodzielnie. W trybach Worker i Dispatcher z OPcache większość workerów uruchamia aplikację dwa razy podczas przeładowania. Dlatego kod przed pętlą workera działa dwa razy. Gdy wszystkie workery robią to w tym samym czasie, każda kolejka czeka tylko na starty aplikacji własnego workera. Klient nie zauważa ponownego uruchomienia, poza tym oczekiwaniem.
Proces nadrzędny ignoruje sygnał przeładowania podczas zatrzymywania. Nie zapisuje zignorowanego sygnału w logu.
Przeładowanie uruchamia ponownie aplikacje, a nie procesy. Workery zachowują ten sam zainicjalizowany silnik. Zrestartuj Rapira, aby zastosować zmiany pliku binarnego lub plików, które czyta proces nadrzędny, na przykład rapira.toml i php.ini. Zrestartuj ją także po zmianie pliku, który wczytuje opcache.preload.
OPcache planuje ponowne uruchomienie, gdy kod aplikacji wywołuje opcache_reset() lub gdy pamięć podręczna jest pełna. Rapira przeładowuje wtedy każdą pulę i zapisuje jedno ostrzeżenie w logu. Żaden proces workera się nie zatrzymuje i żadne połączenie się nie zamyka. W Rapirze domyślna wartość opcache.force_restart_timeout to 0, a wartość w php.ini ją zastępuje. Przy wartości powyżej 0 OPcache może zabić workera, którego żądanie trwa dłużej niż ten czas podczas ponownego uruchomienia OPcache, także podczas przeładowania. Zostaw wartość 0.
Zapisywanie stanu do logu
SIGUSR1 powoduje, że proces nadrzędny zapisuje stan każdej puli do logu. Pierwsza linia puli pokazuje liczbę działających i bezczynnych workerów. Potem po jednej linii na każdy slot workera pokazuje identyfikator procesu, stan i trzy liczniki:
status: http pool: 4 running, 3 idle
slot 0 pid 4242 state 2 handled 1500 errors 2 recycles 0| Stan | Znaczenie |
|---|---|
1 | Uruchamianie. Aplikacja jeszcze nie zakończyła rozruchu albo jej ostatni rozruch się nie udał. |
2 | Bezczynny. Worker czeka na pracę. |
3 | Aktywny. Worker przetwarza żądanie. |
4 | Wygaszanie. Worker kończy swoją pracę i kończy działanie. |
Slot zachowuje swoje liczniki, gdy proces nadrzędny zastępuje jego workera. recycles liczy ponowne uruchomienia aplikacji wewnątrz workera, na przykład po max_requests lub przeładowaniu.
Zapis stanu używa poziomu info w targecie master. Domyślny poziom logowania to error. Ustaw ten target na info, aby pokazać zapis:
[log.targets]
master = "info"Ten sam target zawiera błędy tworzenia workerów i ostrzeżenia o przekroczeniu limitu czasu żądania. Więcej informacji znajdziesz w Logowaniu.
Czy Rapira używa przezroczystych dużych stron (transparent huge pages)?
Nie. W systemie Linux proces nadrzędny wyłącza przezroczyste duże strony dla własnego procesu, zanim wystartuje PHP. Workery i procesy, które PHP uruchamia przez proc_open() lub exec(), dziedziczą to ustawienie. Dlatego USE_ZEND_ALLOC_HUGE_PAGES=1 i opcache.huge_code_pages nie dostają przezroczystych dużych stron. Te opcje mogą nadal używać jawnych dużych stron, które host rezerwuje przez vm.nr_hugepages. Żadne ustawienie nie zmienia tego zachowania.
Czy proces nadrzędny może działać jako PID 1 w kontenerze?
Tak. Jako PID 1 proces nadrzędny obsługuje sygnały zatrzymania i usuwa wszystkie zakończone procesy potomne. Nie potrzebujesz osobnego procesu init.